Cechy atawistyczne psa to takie, które oznaczają powrotne zachowania właściwe dalekim przodkom naszego czworonożnego przyjaciela. w życiu codziennym psa często możemy zaobserwować ślady jego dawnego bytowania. jako przykład można podać zachowanie psa, kiedy przed snem kilka razy obraca się wokół siebie i dopiero potem się kładzie. wynika to stąd, że jego przodkowie sypiali na leśnej ściółce lub w trawie , którą trzeba było solidnie wygnieść, by legowisko było wygodne. to zachowanie psa ma także związek z jego pozycja podczas snu. grzbiet psa, szyja i głowa tworzą koło, ogon przykrywa pysk a kończyny są podciągnięte pod tułów. w ten sposób pies traci najmniej ciepła i chroni wrażliwe części ciała przed wrogami. innym przykładem atawizmu może być zakopywanie resztek pokarmu, co pies wykonuje łapami albo nosem. wynika to z oszczędności i niepewnego jutra. będziemy mogli, bowiem w ten sposób w znacznie prostszy i skuteczniejszy sposób wykorzystywać tego rodzaju urządzenia, co stoły groomerskie. wiadomo, że dziś nasz pies nie najadł do syta, ale resztki będzie chciał odłożyć na potem. nasze suczki rodzą zazwyczaj w nocy, co jest naturalne dla psów ponieważ noc stanowi pewnego rodzaju ochronę przed wrogiem i pies może na te kilka chwil pozbyć się lęku i wydać na świat szczeniaki. tak samo dzieje się w przypadku zakopywania swoich odchodów. psy nieudomowione, aby nie podawać swojego adresu zakopują swoje odchody. psy udomowione i dzisiejsze ich zachowanie zmniejszyły tę czynność do zaledwie kilku drapnięć w ziemi. do zjawisk atawistycznych należy u psów przestrzeganie pewnej hierarchii co oczywiście na przestrzeni czasu również uległo zmianie i zostało mocno zmodyfikowane. hierarchia ta zwana ,,hierarchią dominacji? to określona struktura społeczna, występująca jeszcze dziś u wilków, które tworzą watahy na których czele stoi zawsze osobnik najsilniejszy, umiejący dzięki swoim zaletom fizycznym i psychicznym podporządkować sobie wszystkich członków stada. w świadomości psa udomowionego, który jest pozbawiony psiego towarzystwa, gromadę, sforę, zastępują niejako domownicy, przy czym przewodnikiem w tym przypadku może być tylko jedna osoba, która automatycznie jest panem psa. pozostali członkowie rodziny stają na niższych niż pan szczeblach drabiny społecznej.